2.

 Podeszłam do drzwi i naciskając na klamkę.. pociągnęłam za nie. Nie spodziewałam się....ale zobaczyłam.....


^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

..... chłopaka, blondyn. Ładny, gdyby nie te siniaki... szczególnie ten na oku... odróżnić jednak było można piękną niebieską tęczówkę , na twarzy i krew lejąca się z nosa i rozciętej wargi.       

                                                                                              -Matko.. co Ci się stało ?!

-Nic, nic..chciałem tylko zapytać, czy nie masz może jakiegoś bandaża czy coś? - zapytał po czym lekko się uśmiechnął.. ale widać było, że nawet to sprawia mu ból. 

Odwzajemniłam drobny gest, po czym powiedziałam ciche :

-Wejdź. 

Chłopak zrobił to o co poprosiłam, a ja poszłam do kuchni wziąć rzeczy potrzebne do opatrzenia ran.

-Kto to?- uu James jaki ciekawski.

-Jakiś chłopak. Pobity. Pomogę mu.

-Uważaj na siebie.

-Co? Czemu?

-No wiesz.. nie wiadomo kim on jest.

-Hahah James on ma może z 15 lat. 

-No dobra.

     Jaki ten mój braciszek jest opiekuńczy... nadopiekuńczy.  Wyszłam z kuchni i zaprowadziłam blondyna do salonu. Usiadł na kanapie, a ja zaczęłam wycierać krew z jego twarzy. Nie odzywałam się. Hmmm przy obcych ludziach jestem strasznie nieśmiała. Po 10 minutach chłopak miał już rany opatrzone. 

-Przepraszam nie przedstawiłem się. Niall - wyciągnął dłoń w moją stronę.

-Lola- uścisnęłam rękę chłopaka.

-Dziękuje za pomoc, chociaż prosiłem o same bandaże. Sam bym sobie dał rade...

  Uśmiechnęłam się do niego i po chwili dodałam:

-A tak poza tym to ile masz lat? 

-16. 

....O.. myliłam się. Jednak trochę starszy. 


-A kto ci to zrobił? - Boże..dlaczego ja tak o to wypytuje? Co mnie to interesuje? 

-Nie ważne. Tylko nic nie mów mojemu bratu.

-Co?! Ale ja nawet nie znam twojego brata. Ja nawet nie znam Ciebie !

-To dobrze. 

Ooooo.... ( :o)  po tych słowach.. chłopak najnormalniej w świecie wyszedł mówiąc tylko :

- Dzięki i przepraszam.


...Dziwne. Zabrałam resztę bandaży i zaniosłam je z powrotem do kuchni, gdzie czekało już na mnie pyszne spaghetti. Szybko zjadłam, pobiegłam na gore, odprawiłam wieczorna toaletę i położyłam się do łózka. Jednak jakoś nie mogłam zasnąć. Ciągle myślałam o słowach tego blondyna.. Niall'a.   Jaki musi być jego brat ? ... Nie wiem kompletnie o co chodzi.... W końcu zasnęłam.


*********

**Następnego dnia**


    Rano, obudziło mnie darcie się James'a - tak zwana pobudka jak w wojsku. (-,-)  Zwlekłam się jakoś z mojego ciepłego łóżka.. i poszłam odprawić poranna toaletę. Ubrana   i ogarnięta zeszłam na dół gdzie w biegu złapałam kanapkę i poszłam do samochodu James'a. 
   Idąc do swojej szafki przeglądałam nowe,sms-y i odpisując na nie, przypadkowo wpadłam na kogoś. Nie obejrzałam się , tylko powiedziałam "Przepraszam"... bo byłam strasznie zaczytana tymi wiadomościami. Jednak po chwili czyjś głos i spojrzenie przeszywały mnie na wylot. Nie przyjemne ciarki krążyły po moich plecach. "Stój"- jedno słowo spowodowało, że się zatrzymałam. Po chwili poczułam ból rozlegający się w okolicach mojego kręgosłupa. Wylądowałam na szafce.Przed sobą zobaczyłam pięknego, wysokiego mulata z czekoladowo-miodowymi oczami , w których można było by zatonąć, jednak dostrzegłam w nich tylko wściekłość. 

-Co ty kurwa zrobiłaś?! - co? o co mu chodzi?..aaaaaa..... już wiem... ups...


-Prze-przepraszam to, to nie chcący....- ale się zacinam... (;o)

-A Ty myślisz, że mnie to obchodzi czy ty to zrobiłaś chcący czy nie chcący??

  Nie odpowiedziałam... za bardzo się boję.. Nie mam odwagi. 

-Zayn.. Lola drugi dzień w szkole, a ty jej już pokazujesz jej swój ciemny charakterek ? - ufff przyszła nauczycielka.. URATOWANA! 

-Nie powinno to Panią interesować...- posłał jej surowe spojrzenie i po chwili przeniósł swój wzrok prosto w moje oczy. Wyciągnął dłoń w moją stronę. Co mam robić?! Z pełną obawą i lękiem chwyciłam rękę.. Zayna?  Zayna. Gdybym tego nie zrobiłam... pewnie już by mi ojciec tani wieniec kupował na grób.... żeby dużo pieniążków nie wydać. Ciekawe czy by ciocia Kate przyjechała na mój pogrzeb ? Haha czy ja właśnie myślę o swoim pogrzebie?! Czy ja jestem normalna?! 
Poczułam jak ktoś ciągnie mnie za rękę. Szłam za chłopakiem jak cień, nie odzywałam się. W końcu dotarliśmy do tyłów szkoły, gdzie na pewno nikt nie usłyszałby moich krzyków. Zayn przyparł mnie do ściany i ból znowu powrócił, po zetknięciu się z szafka. Mulat zaczął mnie całować po szyi....szepcząc mi do ucha:

-Lol... mmm nawet nie wiesz jaką ochotę mam ostro przerżnąć.  

CO??!?!?!?!!?!? 
W pewnym centymetrze mojej szyi zatrzymał się i przyssał miejsce koło mojego ucha.. przygryzając.... a następnie lekko przejechał po piekącym miejscu swoim delikatnym językiem. Malinka...strasznie piekła....





^^^^^^^^^^^^
 Jest rozdział 2 !!!! Uhuhuhuhuh no i jak? Czyta ktoś ? 
Do zobaczenia :P 

1.

  ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^


- Lol, wstawaj! Chyba nie chcesz się spóźnić pierwszy dzień do szkoły? 

-Jeszcze 5 minut!!!

   Oj zapomniałam wspomnieć, że dopiero co się przeprowadziliśmy tutaj... do Londynu : Ja, James i nasz ojciec, który bardzo kocha...uwaga nie nas.. tylko swoje pieniążki ! -,-. A poza tym ciągle go nie ma w domu, bo siedzi cały czas w swojej pracy, by mieć więcej swoich skarbów. Można powiedzieć , że mieszkam tu tylko z bratem. 

-Lol wstawiaj!!

-Dobrze braciszku!!

   Nie da ci się wyspać. Ale cóż. Jakoś się wyczłapałam z łóżka i poszłam z dość ciepłymi ubraniami poszłam do łazienki i odprawiłam poranną toaletę. 

Włosy związałam w wysokiego kucyka i lekko się umalowałam. Po chwili wyszłam gotowa, zabrałam jeszcze torbę, telefon , pieniądze i zeszłam na dół. Schodząc po schodach poczułam zapach pysznych tostów. Wparowałam do kuchni i usiadłam na krześle. 

-Cześć kuchareczko...- och jaka ja dowcipna. 

-Ej, ej bez takich, bo do szkoły pójdziesz pieszo. 

-Dobra, dobra braciszku, nie denerwuj się tak. - wyszczerzyłam mu ząbki i zaczęłam jeść moje jedzonko. Przy Jamesie zachowuje się inaczej niż w otoczeniu ludzi nieznajomych. Taka jestem. 

-Emm James? 

-No...

-A plan lekcji ?

-Pójdę z Tobą do sekretariatu, tam Ci wszystko wytłumaczą. 

-Aa, okej. 

-Dobra Lol, zbieraj się. 

-Już..daj mi zjeść no. 

-Pospiesz się.

   Skończyłam wcinać. Zaczęłam zakładać buty i po chwili byłam gotowa. Wzięła, jeszcze torbę i pobiegłam do samochodu, w którym siedział chłopak ze szlugą w ustach - mój brat. Nie lubie jak pali. W ogóle nie lubie jak ktoś pali. To śmierdzi. W życiu nie spróbuje. Droga do szkoły zajęła nam jakieś 10 minut, dość dobrze zapamiętałam trasę, którą się poruszaliśmy. Jest i moja szkoła...muzyczna szkoła.  Przechodząc korytarzem z moim bratem czułam się dziwnie. Wszystkie twarze były skierowane w naszą stronę. Nie lubie tego, jak jestem w centrum uwagi.Po wyjściu z sekretariatu z planem lekcji, James pojechał do domu, a ja z resztą uczniów czekałam przed salą na zajęcia. Pierwszą mam instrumentalną. Dzwonek. Jako pierwsza weszłam do klasy, ale wykładowca od razu mnie zatrzymał. -,-. Gdy wszyscy usiedli kazał mi się przedstawić i opowiedzieć  coś o sobie. 

-No więc nazywam się Lola Williams. Jestem z Kanady. Oprócz muzyki interesuje się również fotografią.

-Dobrze, mimo mi Cie poznać. Mam nadzieje, że dasz sobie rade. Może usiądź z Ashley.

Ha.ha.ha. a kto to jest? Przecież nie wiem która to.  Na szczęście dziewczyna o tym imieniu, pomachała ręką w moją stronę i już po chwili siedziałam koło niej.

-Ashley lub Ash - przedstawiła.

-Lola lub Lol.

-Dawno tu przyjechałaś?

-Przedwczoraj z bratem..... -  bez ojca.. -,-'

-A to ciacho co z Tobą szło, to Twój brat ?

-Yhyym...- hahaha ciacho.. :3 

-Myślę, że mnie z nim zapoznasz?

-Hahaha, okej... ;)

   Strasznie fajna dziewczyna !! Z Ash gadałam wszystkie lekcje i przerwy. Lubię ją. Poznawałyśmy się, opowiadając dużo o sobie.  W końcu  o 14:40 pod szkołe podjechało dobrze  mi znane czarne BMW. James przyjechał ^^. Pożegnałam się z Ash i poszłam do samochodu. 

-No i jak pierwszy dzień w szkole? - no jasne... zaczęło się wypytywanie... hehe

-No nawet.

-Wiedzę, że poznałaś jakąś fajną koleżankę..- ale się na nią gapi.. James przestań ! Wystraszy się!

-Nom..Ashley. Bardzo miła.

-Chyba mnie z nią zapoznasz nie ?

-Tsaaa..

 W myślach odtworzyły mi się słowa Ash. Hahahaha coś czuje, że dziewczyna będzie u nas częściej niż to planowałam. 

   Po kilku minutach byliśmy już w domu. Pobiegłam na górę do swojego pokoju, przebrałam się i z powrotem zeszłam na dół, kierując się do kuchni, gdzie James coś gotował. Mmm ładnie pachniało... Nagle ktoś zadzwonił do drzwi.

-Otworzę. - powiedziałam Jamesowi, żeby nie odrywał się od wykonywanej przez niego czynności.

-Dobra.

    Podeszłam do drzwi i naciskając na klamkę.. pociągnęłam za nie. Nie spodziewałam się....ale zobaczyłam.....

Później wam opowiem...co zobaczyłam .

A teraz poznajcie Ash Brown:

Śliczna jest ! Wiem.. hehe no i interesuje się też matematyką.   Ale jednak wybrała muzykę. Jest o wiele bardziej rozrywkowa niż ja.   Ma młodszego brata i starszą siostrę. Nie pamiętam ich imion. Ale wiem, że ma słodkiego psa- Dixa ^^ Chyba się zauroczyła w Jamesie.... ojoj... hahahaha 

   

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Tak oto wygląda 1 rozdział. !!!! Yep yep,..... hehehe  jak wam się podoba Lola?

Mam nadzieje , że ktoś to będzie regularnie czytał ;>  

Witam..witam..witam.. !!!

Wiem, że to głupie tak zaczynać nowego bloga, skoro z tamtym sobie słabo radze. Ale wydaje mi się że pomysł na to opowiadanie był dość fajny, dlatego postanowiłam zacząć go pisać .  :)

PROLOG....

Zacznijmy, od tego, że nazywam się  Lola Williams. Mam 18 lat i takie tam... A oto ja : 

Tak, tak wiem... nie jestem jakaś urodziwa... no ale jestem sobą. A to się liczy najbardziej.  Przyjaciele mówią ... emm sory... "przyjaciel" - brat mówi na mnie LOL. Nie ma żadnych znajomych. Nie jestem jakaś bardzo towarzyska.  Kochany braciszek - James : 

Taki.. staruszek hehe 25 latek ma. No ale mimo, że jest starszy, czasem nad opiekuńczy  to go baaardzo kocham.  No to chyba tyle o mnie. 




^^^^ 
Taki o prolog :) Nie długo.. a pewnie dziś pojawi się  rozdział 1 :> 
Naraska :P Mam nadzieje, że się spodoba ^^